در قلب اشتایری، خاندان کارنستاین حتی پس از مرگ فانی خود، از قبرها برمی‌خیزند و در اشتیاق شدیدشان برای خون تازه، شرارت را در حومه شهر می‌پراکنند. بارون هارتوگ که خانواده‌اش همگی قربانی خون‌آشامی کارنستاین‌ها شده‌اند، قبرهای آن‌ها را می‌گشاید و میخی چوبی در قلب‌های شیطانی‌شان فرو می‌کند. تنها قبری که او نمی‌تواند جایش را پیدا کند، متعلق به میرکالا کارنستاین، زن زیبای افسانه‌ای است. سال‌ها آرامش پس از آن شب هولناک برقرار می‌شود تا اینکه میرکالا دوباره ظاهر می‌شود تا انتقام نابودی خانواده‌اش را بگیرد و عطش خود به خون را سیراب کند.

در سال ۱۸۳۰، وارثان کارنشتاین از خون یک فرد بی‌گناه استفاده می‌کنند تا موجود شیطانی یعنی میرکالای زیبا را احیا کنند؛ یا همان‌طور که در سال ۱۷۱۰ شناخته می‌شد، کارمیلا. مدرسه شبانه‌روزی دخترانه در آن نزدیکی، طعمه‌های لذیذی را نه تنها از خون دختران جوان و شاداب، بلکه از مدیر مدرسه که ناامیدانه می‌خواهد مرید میرکالا شود، و همچنین نویسنده به همان اندازه شیفته و حتی نادان‌تر، ریچارد لسترنج، فراهم می‌کند.

یک پروژه بی‌خطر به کابوسی خطرناک تبدیل می‌شود، زمانی که پژوهشگری به نام سوزان رابرتز برای جستجوی اطلاعاتی درباره یک آهنگساز درگذشته وارد فرانسه می‌شود.